IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
ϟ Welcome

Welcome at Hogwarts
05/01/2014
# Update code #002

05/01/2014
# Kraak jij de code?

05/01/2014
# Update Code

01/01/2014
# Verandering Code Banner

01/01/2014
# Mail en twitter

31/12/2013
# We wish you all a happy new year!

26/12/2013
# Hogwarts is officieel geopend.

Het is winter en dat betekent dat je je extra warm moet aankleden tegen de kou en kunt genieten van elk sneeuwvlokje dat de aarde onder je voeten raakt.
ϟHouses
030
010
010
010
ϟHet Team

Professor Salvatore


Professor Camui


Open
PM ~ WWW


Open
PM ~ WWW

Heb je vragen, mail dan gerust
ϟ switch account
Switch character

Charactername

Password



ϟ word count
ϟ Credits
©redits 2013-2017: Hogwarts

Tekst, afbeeldingen, characters, codes en ideeën behoren tot Hogwarts en hun rechtmatige eigenaar.

Het idee van Hogwarts behoort tot Professor Salvatore & Professor Camui en is opgebouwd en gecodeerd door Smolderhalder.

Dit forum wordt het beste weergegeven met




Contact

Deel | .
 

 ∆ Knowlegde and curses

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
avatar
Professor Salvatore

Headmaster

Headmaster

Dubbel Accounts : вαηg уσηggυк, cяуѕтαℓ яєє∂
Aantal berichten : 145
RPG - Posts : 3

My Wizard
Leeftijd: 25 jaren jong
Partner: No matter how many deaths that I die I will never forget. No matter how many lives I live I will never regret.
Karakter:

BerichtOnderwerp: ∆ Knowlegde and curses   wo jan 01, 2014 7:56 pm
professor salvatore
A FIRE RUNNING WILD
SO UNREAL, BUT I LIKE IT ANYHOW, 'CAUSE IT'S RIGHT

Rustig liep Professor Salvatore rond, van zijn kantoor door de gangen naar het lokaal van Verweer Tegen de Zwarte Kunsten op de derde verdieping. Met een ingewikkeldere spreuk dan ‘Alohomora’ spreuk maakte hij de deur open. Het kantoor was een beetje stoffig, waardoor hij zijn vinger even over de tafel haalde. “Tijd om de boel hier schoon te maken.” Salvatore zwaaide eens met zijn toverstok rond. In mum van tijd, hadden alle doekjes het lokaal weer schoon. Stefan glimlachte eens en liep verder zijn lokaal binnen, terwijl hij de boel met spreuken klaar zette. Enkel zijn bord bleef geheel leeg. Met een krijtje die hij van het kleine plateau had gehaald schreef hij op het bord. “Welkom terug op Hogwarts.” Rustig legde de man het krijtje terug. Het was een zeer lange tijd geleden, minimaal twee maand dat er niemand in dit lokaal geweest was. Ook Stefan was een tijdje niet aanwezig geweest op de school, maar zat op Beauxbatons en Klammfels voor overleg van de eventuele Triwizard Cup evenement. Dit zou nog lang niet van toepassing zijn, maar toch hadden ze nu al overleg om het in de puntjes te organiseren. Stefan draaide zich om en ging rustig op zijn bureaustoel aan zijn bureau zitten, waar hij zijn veer pakte en rustig enkele aantekeningen maakte van de komende les verdelingen. Voor elk jaar had hij wat anders, maar om het jaar te beginnen, had hij bedacht om bij iedereen hetzelfde onderwerp te kiezen. Het laten zien wat iedereen al in hun mars zou hebben. Professor Salvatore keek eens op zijn horloge, die hij ooit eens uit de dreuzelwereld had meegenomen. Handig zo’n klok in een armband. De man van 25 jaar oud legde de veer die hij enkele minuten geleden genomen had rustig weer terug op zijn plaats en legde het boek terug in zijn bureaula. De man liep de trap op naar zijn werkkantoor dat boven het lokaal zat en boven het bord bleek te zitten. Rustig nam Stefan plaats op zijn stoel in dit kantoor en zag het kopje koffie al naar hem toe komen zweven. Het kantoor stond vol met vreemde spullen, veel boeken en dagboeken, oude kistjes met daarin oude sieraden. Salvatore dronk rustig een deel van zijn kopje leeg en naam het broodje dat naast het schoteltje lag. Ook dat was al vrij snel op. Stefan hief zijn benen op en legde ze tegen zijn bureau aan, terwijl zijn handen gevouwen op zijn buik lagen. Hij moest heel even van de rust genieten nu dat er nog was, voor alle leerlingen er waren. En dat duurde maar vijf minuten. De eerste stemmen waren al in het lokaal te horen. Stefan schoof zijn mouw iets omhoog en keek naar de dreuzeluitvinding om zijn pols. Het was bijna tijd voor de les. Rustig stond hij op en liet zijn kopje verdwijnen naar de keuken. Na enkele minuten te hebben gewacht liep Salvatore rustig de trap af die naar de vloer van het lokaal liep en ging achter zijn bureau staan. “Goedenochtend dames en heren, welkom terug voor een nieuw schooljaar op Hogwarts, fijn dat u allen gekomen bent voor de les Verweer Tegen de Zwarte Kunsten.” Begon hij en keek de klas eens rustig rond. Het waren bekende gezichten, maar soms ook onbekenden. “Vandaag wil ik de les en het schooljaar beginnen met het laten zien wat jullie allemaal kunnen, al hebben geleerd of bij hebben geleerd.” Met zijn hand maakte hij een gebaar waardoor alle tafels aan de kant werden geschoven en op gestapeld werden voor nog meer ruimte in het lokaal. Salvatore keek de leerlingen weer aan. “Laat elkaar maar zien wat je kunt, dan loop ik door het lokaal en tussen jullie door om te zien wat jullie kunnen. Maar maak het niet te gevaarlijk!” Stefan zorgde voor enkele situaties in bepaalde delen van het lokaal die met elke magie op verschillende manieren te elimineren waren en bij elke andere student zou terug komen, tot dat elke student de situatie een keer had gehad. Aan het einde, ging hij ze wat nieuws leren, iets wat heel veel jaar geleden nog niet gegeven werd.

// Note: Voor elke student die Verweer Tegen de Zwarte kunsten aandurft. //
Tag: First DADA Lesson | Words: 690
thanks

.·•·.·´¯`·.·•·.·´нσgωαятѕ`·.·•·.·´¯`·.·•·.

a fire running wild
So unreal, but I like it anyhow, 'cause it's right

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://hogwarts.free-message-board.com
avatar
Harry Styles

A Gryffindor Student

A Gryffindor Student

Dubbel Accounts : -
Aantal berichten : 21
RPG - Posts : 2

My Wizard
Leeftijd: 16 years
Partner: -
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: ∆ Knowlegde and curses   zo jan 12, 2014 10:39 pm
Harold Edward Styles


Een geërgerde kreun ontsnapte de krullenbol zijn mond toen hij het licht van de morgen door zijn oogleden zag schijnen. Zorgvuldig dat hij niet verblind werd door het felle licht kneep hij zijn ogen tot spleetjes om vervolgens op de wekker op het nachtkastje naast zijn bed te kijken die ook nog eens een vreselijk irriterend geluid maakte maar verder wel goed was om je klaarwakker te maken en je gauw je bed uit zal komen. Ergens had Harry gehoopt dat omdat dit een magische school was er misschien andere lestijden zouden zijn en je niet zo vroeg je nest uit hoefde zoals op een normale school, maar tevergeefs is het net zo bar vroeg als gewoonlijk. Met een grote tegenzin klimt hij uit zijn bed om vervolgens in zijn boxer naar de kleine badkamer te gaan en daar zijn tanden te poetsen, haar in model te doen, eyeliner op doen en natuurlijk zijn piercings in doen. Nadat hij daarmee klaar was keek hij even in de spiegel naar zichzelf, niet schamend voor de make-up, piercings en tattoos die hij met zich meedroeg maar juist trots dat hij zichzelf durfde te zijn, iets wat waarschijnlijk sommige onder ons niet zouden durven. Een zucht verliet zijn volle roze lippen nogmaals en naderde vervolgens maar weer naar de slaapkamer die ook aardig kleinschalig was om vervolgens zijn kleerkast open te trekken en het dagelijkse uniform er uit trok waar hij er een paar van had hangen aangezien hij er een op voorraad moest hebben als de ander in de was zat. Fronsend trok hij het ding voor de eerste keer aan, wat moeite hebbend met de stropdas aangezien die niet inbegrepen was bij het uniform op zijn oude school. Toen het eenmaal goed genoeg zat ging hij alvast maar op zoek naar het lokaal aangezien hij tot nu toe alleen maar de weg kon naar zijn kamer en de zaal waar hij tot een house toegewezen werd, wat hij toen wel best vond maar nu op het moment spijt had dat hij niet hogwarts was geen verkennen want dat zou hij nu geen problemen hebben gehad met het vinden van het lokaal, waarschijnlijk.

Toen hij eenmaal een tijdje was wezen zoeken had hij nog net op tijd het goede lokaal gevonden van wat hij op dat moment had, verweer tegen de zwarte kunsten. Klonk op zich wel interresant naar Harolds mening. Hij was naar binnengelopen en zag al en groot aantal leerlingen zitten, sommige alleen en andere weer naast elkaar. Zelf koos hij om ook alleen te gaan zitten, helemaal achteraan in het hoekje van de klas. Wat verveeld keek hij om zich heen en liet zijn blik rusten op de leraar die begon te spreken, professor Salvatore, als hij het goed had onthouden van wat hij had gelezen op zijn rooster. “Goedenochtend dames en heren, welkom terug voor een nieuw schooljaar op Hogwarts, fijn dat u allen gekomen bent voor de les Verweer Tegen de Zwarte Kunsten.” sprak hij op een formele toon wat hem licht deed fronsen aangezien de leraren die hij gewend was net een tikkeltje minder formeel spraken maar hij liet het maar zoals het was. “Vandaag wil ik de les en het schooljaar beginnen met het laten zien wat jullie allemaal kunnen, al hebben geleerd of bij hebben geleerd.” Met Verbaasd keek hij toe hoe de leraar een simpele beweging maakte en de tafels begonnen te bewegen en uiteindelijk aan de kant werden geschoven en opgestapeld waardoor Harry verplicht werd om op te staan, wat hij dus ook deed omdat hij moeilijk kon blijven zitten. “Laat elkaar maar zien wat je kunt, dan loop ik door het lokaal en tussen jullie door om te zien wat jullie kunnen. Maar maak het niet te gevaarlijk!” Riep professor Salvatore waardoor de chocolade kleurige krullenbol zijn wenkbrauwen omhoog schoten, hij had wel verwacht dat er de eerste les wat uitgelegd zou worden van hoe of wat, voor de leerlingen die nog nooit echt met magie in contact waren gekomen maar ook gewoon om de geheugens van de leerlingen die hier al eens les hadden gehad op te frissen. Hij snoof even en besloot vervolgens maar toe te kijken wat andere allemaal om de situaties te overwinnen. Wat hij gelijk merkte was dat als een leerling de situatie overwonnen had dat het naar een andere leerlingen ging enzovoorts waardoor de groen ogende jongen binnensmonds vloekte, wetend dat hij er niet zo makkelijk onder uit kon komen op een school met magie als op een school zonder.

In zijn ooghoeken zag hij hoe een medeleerling het overwonnen had en zag even later hetzelfde in zijn gezichtsveld verschijnen omdat het waarschijnlijk voor hem bedoeld was. Een zucht verliet zijn mond, wetend dat je magie zal moeten gebruiken om het te kunnen verslaan maar aangezien hij de spreuken die hij destijds gelezen had allang weer vergeten was en letterlijk de toverstok in zijn handen nog nooit gebruikt had omdat ie niet precies wist hoe en ergens het gevoel had dat hij heel hogwarts in licht en laaien zou hebben gezet als hij het gedaan had waardoor hij dus maar had besloten het niet te doen. Doelloos keek hij naar hetgeen voor zich met een diepe frons tussen zijn wenkbrauwen geplakt.

WORDS: 874
NOTE: Khad geen idee wat er eigenlijk allemaal gebeurd in zo'n les dus heb maar niet zo'n situatie beschreven omdat het dan gegarandeerd fout zou zijn (x


starship ranger becky , @ atf
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Sköll Hróðvitnir

A Slytherin Student

A Slytherin Student

Dubbel Accounts : //
Aantal berichten : 12
RPG - Posts : 7

My Wizard
Leeftijd: 16 Jears
Partner: Enter name:______
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: ∆ Knowlegde and curses   di jan 14, 2014 7:50 pm
Sköll Hróðvitnir
.:Chaser of the golden sun:.

Sköll was zoals gewoonlijk te laat zichzelf klaar gemaakt voor de dag. Midgard, zijn grijze wolf, had zwaar geprotesteerd om zijn zijde te verlaten. En het punt dat hij alle regels aan zijn laars lapte ging ook niet helpen om zijn laatste jaren te doorkomen. Een dunne, grijs groene rugzak hobbelde tussen zijn schouderbladen. Daarin zaten zijn boeken, schrijfgerij en een partij goed verpakt rauw vlees, voor na de lessen, kon hij zijn kraaien wat geven. Natuurlijk ook zijn toverstok, gemaakt van het nabrandend as van een feniks, drakenbloed en het merg van een of andere boom waar hij niet op kwam. Met zijn altijd serieuze blik ging hij het lokaal in en keek even rond. Hij ging zitten op een plek tamelijk achterin en liet zijn tas op de grond vallen. Met een vloeiende beweging trok hij de verstikkende stropdas wat losser, hij had het bloedheet. Dat was het nadeel als je uit Ijsland kwam, het was altijd warm. Toen zowat iedereen binnen was begonnne de woorden van de Proffesor de ruimte te vullen. “Goedenochtend dames en heren, welkom terug voor een nieuw schooljaar op Hogwarts, fijn dat u allen gekomen bent voor de les Verweer Tegen de Zwarte Kunsten.” Waarom sprak hij alsof ze hier een keus hadden? Als je spijbelde werden punten afgetrokken van je House, niet dat dat team speel gedoe hem wat interesseerde. Maar hij bleef liever wat op de achtergrond dan een horde studenten op je dak te krijgen. “Vandaag wil ik de les en het schooljaar beginnen met het laten zien wat jullie allemaal kunnen, al hebben geleerd of bij hebben geleerd.’’ De tafels werden aan de kant geschoven en zo werd hij dus gedwongen om te gaan staan. Hij griste zijn stok uit zijn tas en liet hem door zijn vingers glijden, zacht Ijslands mompelend. “Laat elkaar maar zien wat je kunt, dan loop ik door het lokaal en tussen jullie door om te zien wat jullie kunnen. Maar maak het niet te gevaarlijk!” Weer wat Ijslands gemompel, gevolgd door een speurende blik door de ruimte. Met wie kon hij krachten testen? Aangezien hij verschrikkelijk was in mensen herkennen liep hij naar de eerste de beste persoon die hij zag en knikte er even naar. Hij leek van de zelfde leeftijd en hij probeerde een naam voor zich te brengen. Ineens schoot hem wat te binnen. ‘Harry was het niet?’ Zijn altijd minachtende toon was wederom aanwezig. Weer vervolgde hij, nu met een grijns ‘Laat eens zien wat jij hebt geleerd’ Zijn spreuk werd met zijn eigen diepe basstem uitgesproken, al was zijn accent nu zwaarder. ‘Ivaisinor’ Zoals hij wist kwam er een kleine terugstoot van zijn toverstok toen hij die woorden uitsprak. Een stel blauwe lijnen liepen vormloos door elkaar totdat hij een dier zei, de zijne was wolf. De lijnen vervormde zich zo dat je er een kleine wolf uit kon halen. Hij wist dat deze spreuk best goed kon zijn, als je hem goed aan de praat kreeg. Zelf lukte het hem enkel tot de maat van een onplezierig gevoel als de blauwe tanden je huid raakte. Al zouden ze het gevoel van een echte beet na moeten bootsen. Ook kon je die van hem snel verbreken. Iets wat hem wederom niet aanstond. Dit was toch niet zijn beste vak, maar zo’n spreuk kon toch niet onmogelijk zijn? Het enige positieve was dat het er indrukwekkend uitzag, maar goed, dat was toch zeker ook iets?

Note; Ik denk dat ik het zo goed deed xD Zeg het maar gerust als er iets anders van me verwacht word

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Liam Brown

A Ravenclaw Student

A Ravenclaw Student

Dubbel Accounts : //
Aantal berichten : 92
RPG - Posts : 4

My Wizard
Leeftijd: 17
Partner: I'll use the night to figure you out, and kiss you inside out.
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: ∆ Knowlegde and curses   wo jan 15, 2014 1:51 pm
Op trage wijze en met een gezicht wat op donder staat rolt Liam zijn bed uit. De volle maan zou volgende week weer aan de met sterren bezaaide hemel staan. En hoewel dat moment voor nu nog ver weg lijkt kan Liam zijn aderen nu al voelen palpiteren. Vermoeid negeert hij de rest van de nu ontwakende of al ontwaakte studenten. Zelfs wanneer er een het 'lef' heeft om hem op de schouder te tikken loopt hij star door richting de wasruimtes. Waarom kunnen ze na al deze jaren nog niet begrijpen dat hij geen interesse in ze heeft? Dat hij geen interesse heeft om te communiceren met hun? Hij wast zijn vragen weg met het ijskoude water wat hij in zijn gezicht gooit, zichzelf na afloop bestuderend in de spiegel. Zijn zwarte haar is net een labyrint een waar Liam zelf ook geen plattegrond van bezit. Stug trekt hij enkele plukken haar uit elkaar en fixeert het vervolgens samen tot een geheel. Tevreden noch ontevreden staart hij naar het resultaat. Was er maar een spreuk die je haren in de exacte pose brachten als dat je zelf wilde. Gefrustreerd duwt hij een zwart plukje terug wat zojuist weer de massa verlaten heeft. Dat zal vandaag een iteratieve handeling worden maar Liam is te vermoeid om er verder nog wat aan te doen en verlaat de wasruimtes.

De slaapvertrekken treft hij bij terugkomst op een enkele eerste jaars leeg aan. Een golf van opluchting wast het gevoel van irritatie weg waardoor hij enigszins goed gestemd zijn kloffie aantrekt en de slaapvertrekken verlaat. In de common room brand is het enige geluid het flikkeren van het haardvuur. In de hoek zit een meisje te studeren aan een tafel maar de ruimte is op een muis na compleet uitgestorven. Hij gunt het meisje, duidelijk verdrietig ergens om, geen blik of woord en loopt in een rechte lijn de common room uit. Het lawaai van tetterende studenten drumt zijn oren binnen zodra hij een voet buiten het schilderij heeft gezet. Weer een nieuwe dag van hetzelfde. Is deze dag überhaupt wel een nieuwe dag? Of slechts een slecht vervolg op de vorige?

Hij had zijn rooster vanmorgen niet gecheckt maar wist precies bij wat voor lessen hij vandaag verwacht en waar hij niet verwacht werd. Als een slang weet hij tussen de groepjes studenten heen te glibberen die tussen Liam en Verweer tegen de zwarte kunsten stonden. Vlak voor de houten deur blijft hij stijf staan, het regelloze plukje haar voor zijn ogen wegstrijkend. Vanachter de deur kon hij al opgewekte stemmen horen en zelfs enkele spreukennamen vielen in de anders stille ruimte. Liam schraapt zijn keel voor hij zijn hand om de knop verwikkelt en de deur naar het lokaal open trekt. Afgezien van een handje vol mensen was het lokaal leeg. Vast en zeker een aantal eerste jaars of nieuwelingen die het lokaal niet kunnen vinden. Liam slikt de bal met smoezen in waarom hij mogelijk te laat zou kunnen zijn en loopt in stilte naar een van de vrije bankjes achterin. Rechts naast hem zag hij in het hoekje nog een jongen zitten, een of meerdere jaren jonger als hemzelf. Liam staart de krullenbol een splitseconde aan voor hij zijn aandacht al weer elders of richt. Het intro van de les heeft hij gemist maar dat kan hem weinig schelen. Een van de andere jongens in het lokaal mompelt een spreuk en blauwe lijnen sieren uit het puntje van zijn toverstok. Ergens anders in het lokaal spreken andere leerlingen andere spreuken uit en dus komt het tot Liam's verstand dat het waarschijnlijk de bedoeling is om gewoon maar wát te laten zien. Professor Salvatore schuift met een zwaai van zijn hand de bankjes weg waardoor Liam laks en met tegenzin weer op staat. Liam steekt zijn handen nonchalant in zijn zakken, hoe, wat en zal hij überhaupt wel participeren in deze les? Hij overweegt het voor een moment maar grist dan toch zijn toverstok uit zijn zak. Enkele malen laat hij het stuk hout rondom zijn vingers glijden, piekerend over wat zijn eerste spreuk van het jaar zou zijn..

De krullenbol naast hem is aan de beurt met een van de obstakels die Salvatore verzonnen heeft. Met een zijdelingse blik houdt hij de in zijn ogen 'vreemde' jongen in de gaten. In plaats van dat de jongen iets ondernam stond hij onhandig met zijn toverstok in zijn handen te staren naar het obstakel voor zijn neus. De jongen zal geen eerste jaars zijn aan zijn uiterlijk te zien en toch hield hij zich ongemakkelijk staande. Een flauwe glimlach siert Liam's lippen voor hij zijn gezicht weer naar voren draaide. Zichzelf er niet mee bemoeien dat was het meest verstandige om te doen en tevens het meest eenzame. Veel tijd om na te denken kreeg Liam niet aangezien er plots een handje vol pixies voor zijn neus verschijnen. Neutraal volgt hij de blauwe verschijnselen met zijn bruine ogen tot hij het de zachte piepjes zat is en ze letterlijk de mond snoert met de simpele spreuk: ''Silencio.'' Hij grimast lichtjes bij het zien van de verraste wezens en laat ze even in hun verbazing voor hij simpel ''Stupefy'' De pixies vallen levenloos naar de grond maar zijn al verdwenen voordat hun lichaampjes de grond raken. Laks staart hij naar de rest van de ruimte zijn ogen kort op de krullenbol naast hem richtend inmiddels lastig gevallen door een Zwadderaar. Good luck kid. Bedenkt Liam zich onverschillig, het losgekomen plukje kalm achterover strelend.



words; 919 | ik had ook even geen idee, hoop dat dit ongeveer het idee was. x]; <3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Gesponsorde inhoud





BerichtOnderwerp: Re: ∆ Knowlegde and curses   
Terug naar boven Ga naar beneden
 

∆ Knowlegde and curses

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Hogwarts :: ϟ Hogwarts Academy :: .:. Floors :: .:. Classrooms :: .:. Third Classroom-