IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
ϟ Welcome

Welcome at Hogwarts
05/01/2014
# Update code #002

05/01/2014
# Kraak jij de code?

05/01/2014
# Update Code

01/01/2014
# Verandering Code Banner

01/01/2014
# Mail en twitter

31/12/2013
# We wish you all a happy new year!

26/12/2013
# Hogwarts is officieel geopend.

Het is winter en dat betekent dat je je extra warm moet aankleden tegen de kou en kunt genieten van elk sneeuwvlokje dat de aarde onder je voeten raakt.
ϟHouses
030
010
010
010
ϟHet Team

Professor Salvatore


Professor Camui


Open
PM ~ WWW


Open
PM ~ WWW

Heb je vragen, mail dan gerust
ϟ switch account
Switch character

Charactername

Password



ϟ word count
ϟ Credits
©redits 2013-2017: Hogwarts

Tekst, afbeeldingen, characters, codes en ideeën behoren tot Hogwarts en hun rechtmatige eigenaar.

Het idee van Hogwarts behoort tot Professor Salvatore & Professor Camui en is opgebouwd en gecodeerd door Smolderhalder.

Dit forum wordt het beste weergegeven met




Contact

Deel | .
 

 Cold day in the forest.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
avatar
Felix Yves

A Slytherin Student

A Slytherin Student

Dubbel Accounts : Prof. Kingsley
Aantal berichten : 60
RPG - Posts : 4

My Wizard
Leeftijd: 16
Partner: How can you love someone when you don't know how to feel love?
Karakter:

BerichtOnderwerp: Cold day in the forest.   za jan 11, 2014 6:53 pm

Het Forbidden Forest. Het was een plaats waar hij al sinds zijn eerste jaar op Hogwarst soms een bezoekje bracht. Misschien kwam het door de sfeer die er hing, of om het feit dat het gewoon verboden was. Wat het ook was dat hem aantrok tot het bos wist hij niet, maar het was niet belangrijk. De reden dat er niet veel andere studenten kwamen was misschien waarom hij er vaker heen ging. Vele durfden er niet te komen omdat ze schrik hadden voor al de geheimen die het bos bezat. Ze hadden dan schrik van de wezens die er zouden leven, of ze hadden schrik om betrapt te worden en straf te krijgen. Beide waren zaken waar de jongen zich niet druk om ging maken. Hij had geen schrik van de wezens die er leefden, maar hij had dan ook nergens schrik voor. Soms speelde dat in zijn nadeel, kon het hem in situaties brengen waar hij eigenlijk in in zou willen zitten. Dan had je ook nog het feit dat hij het niet erg zou vinden om betrapt te worden. Felix ging niet ontkennen dat het nog nooit was gebeurt. Hij had al vaker moeten nablijven, straf moeten schrijven of  wat dan ook, maar de jongen leerde zijn lesje niet. Hij bleef keer op keer naar het bos gaan. Niet dat het een wekelijks uitstapje was voor hem, maar jaarlijks ging hij er wel enkele keren heen.
De kleine takjes en blaadjes onder zijn voeten kraakte iedere keer wanneer zijn voeten de grond raakten. Op dat geluid na was er enkel nog het geluid van de wind door de bladeren. Voor de rest was het stil in het bos, zoals altijd. Het was buiten koud buiten, maar Felix was te koppig geweest om een dikke jas aan te doen. In plaats daarvan had hij enkel een dikke wollen trui aan. Het was een oud ding, of zo zag het er toch uit. Het was een trui die zijn moeder zelf voor hem gemaakt had en ook al was het niet het mooiste ding, het was wel warm en Felix droeg het omdat hij dacht dat zijn moeder er wel blij mee zou zijn. Toch droeg hij het vooral omdat het warm was. Zijn handen kon hij daarbij ook nog eens helemaal in zijn mouwen steken zodat hij die ook wam kon houden. Zonder echt een doel voor ogen te hebben liep Felix gewoon door het bos. Hij ging wel zien waar dat hij uit ging komen en zolang dat het nog dag was en de zon nog hoog aan de hemel stond was er niets aan de hand.

[ L I A M ]
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Liam Brown

A Ravenclaw Student

A Ravenclaw Student

Dubbel Accounts : //
Aantal berichten : 92
RPG - Posts : 4

My Wizard
Leeftijd: 17
Partner: I'll use the night to figure you out, and kiss you inside out.
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Cold day in the forest.   di jan 14, 2014 6:54 pm
I FELL IN LOVE AT THE SEASIDE I HANDLED MY CHARM WITH TIME AND SLEIGHT OF HAND
Langzaam wordt het zwart. Alsof er een druppel inkt op een wit vel papier verspreid het donker zich geleidelijk over Liam's netvlies. Voor enkele minuten wat uren lijken is er niets. Geen geur, geen gevoel of smaak. Niets. Nadat enkele minuten gepasseerd zijn verschijnt er een lichaam, zijn eigen lichaam wat op een witte stoel plaats had genomen. Ondanks dat het zijn eigen lichaam is waar hij op neer kijkt heeft hij er geen controle over. Na enkele stille minuten verschijnt er hoog aan de hemel een witte volle maan. Liam's handpalmen tintelen, ondanks dat hij enkel een toeschouwer is aan hoe zijn lichaam op de stoel veranderd in een uit de kluiten gegroeide wolf. Wijnrode kristallen druppels glijden van zijn klauwen af, de vloer onder de stoel rood kleurend. Een gevoel van misselijkheid kruipt over hem heen terwijl hij neerkijkt op zijn betoverde lichaam wat de geur van bloed en dood met zich meebrengt. Liam wilt wegkijken, weg uit deze eeuwige ruimte van oneindige stilte en verderf maar het lot staat het niet toe. Hoe zeer hij ook zijn oogleden wilt sluiten, zijn lichaam alsmede het lichaam wat op de stoel zit verhoort zijn gebeden niet. Dikke mist treed de ruimte binnen zodra de vloer een plas van bloed is geworden.

Vanaf het moment dat de mist binnentreed voelt hij geleidelijk zijn zintuigen weer wederkeren. Het begint met een zacht verkoelend briesje wat zijn nekharen teder streelt. De bedwelmende geur van mos en nat gras volgt. Opgegaan in de intense geur van het bos krijgt hij verlaat pas door dat zijn ogen inmiddels gesloten zijn. Gesloten van de realiteit die zal volgen.


Langzaam opent hij zijn zware oogleden, zijn ogen weer toeknijpend wanneer helder zonlicht zijn zicht probeert te verblinden. De wind lijkt vele malen ijziger en snijd langs Liam's wangen, onzichtbare krassen achterlatend. Vermoeid ademt hij diep in en uit. De geur van het bos is bijna verdwenen, enkel de smaak van aarde en ijzer is nog waarneembaar. Het is stil, enkel het geluid van een kabbelend beekje speelt gedempt op de achtergrond. Liam schiet overeind, zijn protesterende spieren en krakende gewrichten negerend. Zijn oogleden springen open en worden groot nadat de verschillende lichtsignalen in zijn brein verwerkt zijn. Een helder beeld is er op Liam's netvlies verschenen. Een beeld bestaande uit grauwe groene en bruine kleuren. Liam wordt omringt door huizenhoge bomen, die de diameter hebben van een smalle vuurtoren. Zijn handen zijn bruin van de aarde met hier en daar onderbrekingen van opgedroogd bloed. De vraag hoe en waarom hij hier beland is hoeft Liam zichzelf niet te vragen. Hij weet de reden, kent het spel en beseft dat hij de nacht waarschijnlijk buiten doorgebracht heeft. Bitter en met halve overtuiging dartelen zijn aarde bruine ogen van links naar rechts. Hij zou zijn prooi nooit ver van zichzelf hebben verstopt. Schuin achter hem treft hij zijn doelwit van de voorgaande nacht. Een hert ten grote van een paard ligt stil op het bladerdek. Liam's maag draait een paar keer en voordat hij de kans krijgt om een tweede keer naar het dode dier te kijken, braakt hij de inhoud van zijn maag naast zich uit. Hijgend komt hij overeind, de schade aan zijn eigen lichaam observerend. Zijn rechter bovenarm bestaat uit lange smalle krassen en zover hij kan voelen heeft hij op zijn rechterwang een schaafwond. Buiten die twee 'kleinzerige' dingen is het enkel zijn kleding die schade heeft opgelopen. Zijn bloes is bijna niet te herkennen en hangt in losse delen om zijn lichaam heen. Bitter trekt hij de delen los en bind een van de losse stukken op zijn bovenarm heen. Hij was onvoorzichtig geweest, stom geweest en daar plukte hij nu de vruchten van.

Geluk. Hij had puur geluk gehad dat hij zijn zonde 'slechts' een dier was en geen tweebenige student die illegaal in het bos hand rondgedwaald. Op een lakse wijze klopt Liam zijn broek af voordat hij in de richting van school begint te lopen. Liam heeft geen enkel idee waar hij is buiten dat het ergens in het verboden bos is. Zijn neus is het enige wat hem richting de school leid en aangezien deze scherper is als die van een gewone mens vertrouwt hij er op. Hijgend maar op een onverstoorbaar hoog tempo klautert hij door het verboden bos heen, klappertandend door de kou. Als beest zal hij er minder last van hebben gehad vannacht, in zijn monsterachtige vorm had hij vacht om hem te beschermen tegen de bijtende vrieskou. Te plots hoort hij een geluid van schuin voor hem en is verrast om na 10 seconden een mens aan te treffen. Het bos in niet voor niets verboden wilt hij eruit gooien maar in plaats daarvan houd hij zijn mond. Hij is vermoeid en deels gewond, momenteel is het enige waarna hij verlangt een bed. En niet een woordengevecht met een kwetsbaar mens. ''Je weet dat de Zweinstein de andere kant op is?'' vraagt Liam hem vervolgens neutraal als een betrapte wolf tijdens een daad van moord. Wellicht zal het minder opvallen als hij met iemand anders het bos uit zou wandelen. Alleen er uit komen terwijl niemand me naar binnen heeft zien gaan is niet verstandig. Dat zou een regelrechte schorsing betekenen, al dan niet lijfstraffen. Hij heeft niet voor niets hersenen gekregen in plaats van  bakstenen, beter dat hij ze gebruikt. ''Aannemend dat je verdwaalt bent.. Of is er een andere meer levendige reden waarom je ronddwaalt in het.. bos?'' '

OOC: laat en een beetje baggerig. xD
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Felix Yves

A Slytherin Student

A Slytherin Student

Dubbel Accounts : Prof. Kingsley
Aantal berichten : 60
RPG - Posts : 4

My Wizard
Leeftijd: 16
Partner: How can you love someone when you don't know how to feel love?
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Cold day in the forest.   di jan 14, 2014 9:33 pm

Het was voornamelijk de ochtendbries die het die dag koud maakte. Een ijzige koude die niet ging verbeteren naarmate de dag zou vorderen. Dat was nu eenmaal het nadeel aan de winter. Het was koud en zelfs al scheen de zon, de wind zorgde ervoor dat het toch koud aan voelde. Toch, hoe koud het ook was, het ging Felix niet tegen houden om naar het bos te gaan. De lessen ging vast elk moment beginnen maar één les missen was het einde van de wereld niet. Naar zijn weten was er nog niemand dood gegaan door dat hij een les miste. Een zacht gekraak deed de blonde jongen opkijken. Zijn wenkbrauwen waren opgetrokken en zijn blik was strak gericht op het punt waar hij was gehoord had. Verschillende gedachten kwamen in zijn hoofd voorbij. Er zouden vele monsters in dit bos wonen, sommige al gevaarlijker dan de ander. Misschien was het wel zo een monster. Een reuzenspin, of een centaur. Ze zeiden dat je geen problemen wou met één van die twee, maar Felix zag het probleem niet in. Hoe groot een spin ook was, het was niet eng, en een mens dat half paard was, dat was gewoon…vreemd. Rustige wandelde de jongen naar het geluid toe. Wat hij daar zag was echter niet geweest wat hij had gehoopt. Het was geen reuzenspin, laat staan een Centaur. Nee, het was een simpele student die ook in het bos aan het ronddwalen was. Felix moest wel toegeven dat de jongen er niet al te best uit zag. Hij stond er half naakt bij met enkele wonden. Het was niet het dagelijkse beeld dat je zag. De jongen was dan niet waar dat Felix op had zitten wachten, maar het was beter dan niets. Daarbij mocht je de wonden niet vergeten, wie weet hoe hij daaraan was gekomen.
De blonde jongen sloeg dan ook zijn armen over elkaar terwijl de andere begon te praten. ‘Dat weet ik.’ waar dat Hogwarst was wist hij perfect, het was gewoon de andere kant op. Zelfs vanuit het bos kon je het kasteel zien staan. Niet overal, daar waar het bladerdek te dik was, was er niets te zien. ‘Gewoon aan het wandelen, maar het ziet er naar uit dat jij wel een meer ‘levendige’ reden hebt om hier te zijn.’ natuurlijk doelde hij op hoe de onbekende eruit zag. Zijn ogen had hij nog geen moment van de persoon voor hem afgehouden. Niet omdat hij het een mooi uit zicht vond, eerder een geheimzinnig uitzicht. Wie weet wat er met de jongen was gebeurd. Daarbij kon Felix nooit goed aanvoelen wanneer hij te lang keek. Vaak bleef hij gewoon kijken terwijl de andere persoon zich er duidelijk aan begon te irriteren, of zich ongemakkelijk begon te voelen. ‘Wilde nacht gehad?’ de blonde jongen hield zijn hoofd een klein beetje schuin, in afwachting van een antwoord. Met enkele stappen zorgde Felix dat hij dichter bij de jongen stond. Zijn hersenen waren ondertussen overuren aan het doen. Hij dacht na over een gepaste reactie. Wat zouden de meeste mensen doen wanneer ze iemand tegen kwamen zoals de jongen. Hoe zouden ze reageren? Het enige waar dat Felix op kon komen was om iets van kleding aan te bieden. Dat leek hem gepast. De jongen moest het namelijk wel koud hebben.
Zonder dat Felix eerst vroeg of de jongen misschien een vest wou lenen deed hij zijn jas al uit. Met een uitgestoken arm hield hij het kledingstuk naar voor zodat de jongen het aan zou nemen. ‘Hier.’ zoals altijd had hij een zeer neutrale klank in zijn stem, één waar je niet uit kon afleiden hoe de jongen zich voelde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Gesponsorde inhoud





BerichtOnderwerp: Re: Cold day in the forest.   
Terug naar boven Ga naar beneden
 

Cold day in the forest.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» [RPG] Magic Forest
» Cold day [Astralkit]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Hogwarts :: ϟ Outside Hogwarts :: .:. Forbidden Forest-